«ولتر»(1778-1694) حکیم و اندیشمند فرانسوی، گفت و گویی خیالی، سامان داده است میان یک فیلسوف با طبیعت که از راه پرسش و پاسخ، فرایند سخن را پیش میبرند. آنگاه که فیلسوف از برخی از کار و گفتار طبیعت به شگفتی در می افتد، طبیعت در واکنش به او سخن نغز و پرمغزی میگوید: «فرزند، این تعجّب به تو از این راه، دست داده که نام مرا به غلط گذاشتهاند و مرا طبیعت نامیدهاند و حال آن که من سراپا صنعتم»! مقصود این است که در طبیعت، دست صانع، آشکارا دیده میشود. (سیرحکمت در اروپا،1360، ج 2) بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست بگشای لب که قند فراوانم آرزو

یحیی دولت آبادی (درگذشته به سال 1297 قمری) درکتاب "تاریخ معاصر یا حیات یحیی "هنگام بحث از «امین الدوله و معارف عمومی» به نکاتی اشاره میکند که از دید بررسی سیر تاریخی آموزش و تألیف کتاب درسی هم قابل اهمّیت است، وی مینویسد: «امین الدوله در چند ماه اقامت آذربایجان، بهتر اقدامی که نموده، تأسیس مکتبی بوده است به نام رشدیه به سبک جدید و چون عازم تهران گشت، دانسته است رشدیه با نبود او دوام نمییابد، به این سبب مدیر مکتب را به تهران آورده که در مرکز به این کار شروع نماید. باید دانست که تا این تاریخ، تدریس الفبای مقطّع و تعلیم اشکال حروف در حال وصل و فصل، معمول نبوده بلکه به تعلیم و تعلّم مبتدیان و ت

این روزها(تابستان 1396)، سر و کار ما با از راه رسیدگان جوانی است در دانشگاه فرهنگیان، که گویی میخواهند از ماه مهر، به جمع آموزگاران ایران بپیوندند؛ امید که پیوستنی فرخنده گام و خجسته فرجام باشد، این که که هستند و در چه پایهای از علم و دانش و معرفت ایستادهاند، در اینجا ما را با آن کاری نیست؛ چه، چند روزی است با آنان نشست و برخاستی داریم، نیم بند؛ از این رو، نسزد که در سزا یا ناسزا، سخنی برانیم و کشتی بر خشک بپیماییم که سخت نابخردانه است. حضرت مولا علی (ع) در حکمت های نهج البلاغه فرمودهاند: «فِی تَقَلُّبِ الأحوالِ، عِلمُ جواهرِ الرِّجالِ». امروز، یک شنبه 22 مرداد سال هزار و سیصد و نود شش، سخ